نشست دبیران کل انجمنهای علمی دانشجویی دانشگاههای منطقه یک، با حضور مسئولان معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد. در این جلسه، رویکردهای تازه این معاونت برای ساماندهی و ارتقای نقش انجمنهای علمی به عنوان یکی از ارکان مدنی نهاد علم، مورد بررسی قرار گرفت.
محمدامین بنائی، دستیار معاون فرهنگی و اجتماعی و رئیس اداره فعالیتهای علمی فرهنگی، در این نشست با تأکید بر ضرورت بازآرایی حکمرانی انجمنهای علمی، از طراحی ساختاری سهلایه خبر داد:
«در رویکرد جدید، حکمرانی انجمنهای علمی دانشجویی در سه لایه تعریف و ساماندهی میشود. لایه نخست، ستاد فرهنگی وزارت علوم است که مسئولیت سیاستگذاری و راهبری را بر عهده دارد. لایه دوم، اتحادیههای انجمنهای علمی هستند که نقش میانجی و شبکهساز را ایفا میکنند و در نهایت، خود انجمنهای علمی به عنوان کنشگران خلاق میدان، نقشآفرین اصلی خواهند بود.»
بنائی با اشاره به رویکرد تحولی معاونت فرهنگی، محورهای کلیدی این تحول را چنین برشمرد: حرفهایسازی استادان مشاور، تولید دانش تخصصی درباره نهاد انجمنهای علمی، بازتعریف نقش اتحادیهها، مسئلهمحور کردن کنشگری دانشجویان در عرصه نوآوری و فناوری، بازنگری در جشنواره بینالمللی حرکت، و طراحی نظام رتبهبندی انجمنها برای حمایت هدفمند از تشکلهای پویا.
وی همچنین از تعامل و همافزایی با نهادهای علم، فناوری، صنعت و نوآوری به عنوان یکی از برنامههای اصلی این معاونت یاد کرد و افزود:
«ایجاد پیوند مؤثر میان ظرفیتهای علمی دانشجویان و نیازهای واقعی جامعه و صنعت، یکی از اهداف مهمی است که در قالب این رویکرد دنبال میشود.»
بنائی در پایان، گفتوگو و تفاهم میان سیاستگذاران و فعالان میدان را شرط اساسی تحقق این تحول دانست و تأکید کرد که معاونت فرهنگی و اجتماعی، خود را متعهد به شنیدن دغدغهها و پیشنهادهای دانشجویان میداند.
در ادامه، دبیران کل انجمنهای علمی منطقه یک به بیان دیدگاهها، چالشها و راهکارهای خود پرداختند و بر ضرورت ارتقای جایگاه انجمنهای علمی در دانشگاهها تأکید کردند.
برای مطالعهٔ متن کامل این گزارش، به خبر اصلی در پایگاه اطلاعرسانی معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم مراجعه فرمایید.
نکتهٔ مهم خبر در یک نگاه
بهعنوان جمعبندی این گزارش، میتوان گفت که هستهٔ اصلی پیام معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم در این نشست، فراتر از سخنرانیهای تشریفاتی، بر شش محور تحولی متمرکز بود که مسیر آیندهٔ انجمنهای علمی دانشجویی را ترسیم میکند: حرفهایسازی استادان مشاور برای ارتقای کیفیت راهبری، تولید دانش تخصصی دربارهٔ ماهیت نهاد انجمنهای علمی بهعنوان یک نهاد مدنی، بازتعریف نقش اتحادیهها از ساختارهای صرفاً تشریفاتی به شبکههای تسهیلگر، مسئلهمحور کردن کنشگری دانشجویی در جهت پیوند با نوآوری و فناوری، بازنگری در جشنوارهٔ حرکت بهعنوان مهمترین رویداد بروندادی، و در نهایت طراحی نظام رتبهبندی برای حمایت هدفمند از انجمنهای پویا و فعال. بهنظر میرسد آنچه این رویکرد را از رویههای پیشین متمایز میکند، تأکید بر نظاممندسازی بهجای اقدامات مقطعی و نیز گفتوگوی مستقیم با فعالان میدان بهجای تصمیمگیریهای از بالا به پایین است. در مجموع، اگر این شش محور با جدیت پیگیری شوند، انجمنهای علمی میتوانند از یک تشکل دانشجویی صرف، به پل ارتباطی میان دانشگاه، صنعت و جامعه تبدیل شوند که خبر خوبی برای همهٔ دغدغهمندان عرصهٔ علم و فناوری کشور است.
